สิ่งที่ดีที่สุดของการเขียนจดหมาย
ไม่ได้อยู่ที่ตอนมานั่งนึกว่า
เขาจะอ่านจดหมายของเราหรือเปล่า
แต่เป็นตอนที่เราคิดจะเขียนถึงเขาซะมากกว่า
- เพื่อนสนิท
ผมน่ะ ชอบเขียนจดหมายมากเลยนะ เริ่มเขียนมาตั้งแต่ป.3 จนตอนนี้อยู่ปี2แล้ว ก็ยังเขียนอยู่ ถึงแม้ว่าจะเปลี่ยนมาใช้อีเมลล์มากขึ้นก็ตาม
ผมน่ะ เริ่มกลับมาเขียนจดหมายจริงจัง หลังจากได้ดูภาพยนตร์เรื่อง The Letter และยังใช้วันครบรอบกับแฟนคนแรก เป็นข้ออ้างในการเขียนหาเธอมาตลอด
ผมน่ะ เขียนจดหมายด้วยความรู้สึกดีๆ ใช้จดหมายกับตัวอักษรจากลายมือของผม ถ่ายทอดความคิดถึงและความห่วงใยให้เธอมาตลอด แค่วันนั้น ปีละครั้งเท่านั้น
ผมน่ะ ไม่เคยได้คิดถึงความเหมาะสม หรือ ความรู้สึกของใครเลย มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัวนะ แต่ผมก็แค่อยากจะมอบความรู้สึกดีๆ มันไม่น่าเป็นเรื่องผิด ไม่ใช่หรอ?
ผมน่ะ ไม่ได้ปฏิบัติต่อเธอเป็นกรณีพิเศษ เพราะหวังจะแย่งเธอมาจากใครหรอกนะ
หากมีคนที่พิเศษในกรณีแบบนี้อีก5คน หรือ10คน ผมก็จะทำแบบเดียวกัน
แต่ผมน่ะ ลืมคิดไปว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ต้องการความรู้สึกดีๆ จาก แฟนเก่า
ใครคนหนึ่งบอกผมว่า มันไม่สมควรหรอกนะที่ผมจะเขียนจดหมายให้ในวันครบรอบ ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว และเธอก็กำลังมีความสัมพันธ์กับคนอื่นอยู่
เธอบอกว่า "สถานภาพ" มันไม่เหมาะสม
แล้วความรู้สึกล่ะ ความสัมพันธ์อันดีฉันเพื่อน ความทรงจำ ความผูกพัน ทุกสิ่งทุกอย่าง มันไม่สำคัญมากพอที่จะให้เรารักษาความรู้สึกดีๆที่มีให้กันเอาไว้หรอ
หากเป็น9ใน10 คงพอจะเข้าใจ หากเป็น10ใน100 คงจะพอทำใจได้ ... แต่เราจะหาคนที่เป็น1ในร้อย หรือ1ในล้านแบบนี้ ได้จากที่ไหนอีก?
ขอโทษนะ ที่ผมเห็นแก่ตัว ไม่คำนึงถึงความรู้สึกของคนอื่นเลย
แต่ใครกันล่ะที่เป็นคนสอนผมว่า ควรจะแสดงออกว่ารักมากแค่ไหน ก่อนที่จะสายเกินไป
ถึงไม่อยากอ่าน ก็จะเขียนล่ะ
ตอนนี้จขบ.กำลังจะป่วยเป็นไข้หวัดสองพันแปดจุดห้าล่ะ
เริ่มเจ็บคอและมีไข้นิดหน่อย หลังจากปวดหัวนิดๆเมื่อคืน
วันนี้แวะไปทานมื้อกลางวันที่คณะแพทย์หน่อยก็ดีเหมือนกัน ^^"
