ดีจ้าทุกคน^^
นี่ก็เป็นการเริ่มต้นบล๊อคแรกของผมล่ะนะ
รู้สึกเหมือนเป็นเด็กหน้าใหม่ในวงการ หะๆ
ยังไงก็ ฝากตัวด้วยนะค้าบบบ
はじめまして。。おねがいします。
ผมชื่อปลายคับ แต่เพื่อนๆจะเรียกโก๋ ซึ่งมาจากปาท่องโก๋นั่นเอง
บางคนก็เรียกแบบน่ารักๆว่า "ปาโก๋" หรือ "ปาโกะ"
ตอนนี้ก็อายุ17แล้ว เริ่มต้นปีใหม่ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้นเลยทีเดียวล่ะ
เรียนอยู่ม.5 สายศิลป์-จีน โรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนาคับ^^
บางคนสงสัยว่า ผมเป็นผู้ชาย ทอม หรืออะไร?
พี่สาวผมเคยบอกไว้ว่า "ผมเป็นเกย์" 55+
ผมชอบเรียนภาษาอังกฤษคับ
แล้วก็ชอบเล่นดนตรีด้วย
เคยเป็นนักดนตรีของวงโยธวาทิตของโรงเรียน
แต่ต้องละหน้าที่ตรงนั้นมารับงานใหญ่
ก็คือ "การเป็นสภานักเรียน"
ผมชอบดนตรีคลาสสิค แต่ก็ฟังได้แต่แนว easy-listening เท่านั้น
เพลงที่ชอบที่สุดในชีวิต ก็คือ Canon in D Major ของ Pachelbel
ผมสนใจกีฬาการต่อสู้ป้องกันตัวต่างๆ
แต่ไม่สามารถเอาดีทางด้านนี้ได้ เพราะร่างกายไม่พร้อม
งานอดิเรกของผมก็คือการเล่นอินเตอร์เน็ต
ทำบล๊อค เขียนไดอารี่ อ่านหนังสือ และฟังเพลง
ผมชอบอ่านวรรณกรรมแปลเล่มหนาๆ
และชอบการ์ตูนที่แฝงปม รวมถึงการต่อสู้ต่างๆ
เช่น นารูโตะ ,Get Backers
ผมชอบสีม่วงที่สุดคับ
อาจเป็นมุมของคนที่หม่นหมองหน่อย
แต่ผมก็หลงใหลความว่างเปล่าของสีขาว
และความลึกลับของสีดำมากจริงๆ
ผมเป็นแฟนคลับอาราชิล่ะ
บอยแบนด์เจป๊อปที่เกือบจะได้มาเปิดคอนเสิร์ตที่เมืองไทย
(คิดแล้วก็น้ำตาตกใน เพราะเสียดายที่คอนเสิร์ตต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด)
สเปคของผู้ชายที่ชอบ ก็คงคล้ายๆกับ มัตสึโมโตะ จุน ล่ะมั้ง?
แต่ถ้าเป็นสเปคผู้หญิง ต้องเป็นคนน่ารัก นิสัยดี เรียบร้อยล่ะ
แต่ความรักก็ไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้วล่ะเนอะ
ตอนนี้ผมก็มีแฟนแล้ว เป็นเด็กน้อยแสนน่ารัก
ถึงแม้จะไม่ใช่คนในอุดมคติ แต่ก็เป็นทุกๆอย่างในชีวิตได้
ผมเลือดกรุ๊ปบีล่ะ เกิดวันพฤหัสบดี ราศีธนู บ้างก็นับเป็นราศีมังกร
อนาคตตั้งใจว่าจะเข้าคณะอักษรศาสตร์
แต่ใครจะไปรู้ เมื่อถึงตอนนั้นผมอาจจะเลือกเข้ารัฐศาสตร์ก็ได้
ผมไม่ใช่คนอารมณ์ดี ไม่ใช่คนมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีเท่าไหร่
เป็นคนเงียบขรึม เอาจริงเอาจัง ดูเคร่งเครียดตลอดเวลา
แต่ถ้าอยู่กับคนที่เข้าใจกัน ก็อาจจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยก็ได้
ผมไม่ชอบอะไรที่ไร้สาระ ไม่มีเหตุผล
ชีวิตที่เรื่อยเปื่อย รวมถึงการทำตัวที่ไม่แสดงให้เห็นถึงความเจริญ
ความจริงใจของผม มักทำให้ผมถูกเกลียดเสมอ
ตอนนี้มีความตั้งใจที่จะเรียนให้จบม.6
แล้วเข้ามหาวิทยาลัยรัฐ เพื่อเซฟค่าใช้จ่ายของครอบครัว
แต่ผมก็มักจะละความพยายาม
เพียงเพราะปัญหาทางด้านจิตใจเนี่ยนะซิ
คติประจำใจก็คือ "การเป็นคนที่ดีที่สุด ย่อมต้องทนทุกข์ทนลำบากมากกว่าใครๆ"
